We mogen tegenwoordig denken,
dat allerlei hoeren,
gemakkelijk roem en geld verwerven.
Maar aan 't einde van de 19de eeuw,
in de Franse Belle Epoque,
werd een selecte groep courtisanes,
voor korte tijd,
de beroemdste en machtigste vrouwen,
in de geschiedenis van de prostitutie.
Daar was Emilienne d'Alençon,
die zichzelf 'n geweldig actrice vond,
maar die bekend stond als de vrouw,
die Leopold II van België,
bijna failliet deed gaan.
En Liane de Pougy,
die toen haar minnaar,
haar 'n fortuin aan juwelen liet zien,
verstijfde van besluiteloosheid,
en hem zo dwong,
alles voor haar te kopen.
Later werd ze non.
Daar was La Belle Otero...
Spaans danseres, veroorzaakster...
van zelfmoorden en minnares van...
zes gekroonde Europese vorsten...
wier borsten model stonden...
voor de koepels...
van 't nieuwe Carlton Hotel in Cannes.
En dan was daar Léa de Lonval...
geboren als Léonie Vallon...
voor velen de mooiste van allemaal.
Door haar gezonde verstand kon ze...
het grootste beroepsrisico mijden:
Verliefd worden.
Nu haar minnaar was vertrokken...
naar zijn Russische bezittingen...
begon Léa, zich ervan bewust...
dat 'n zekere leeftijd naderde...
te spelen met 't idee om te stoppen.
Bestaat er iets op aarde...
mooier dan een bed voor jezelf?
Welterusten, mevrouw.
Welterusten, Rose.
'T Hoofdkwartier van de Belle Epoque...
was Maxim's Restaurant.
De maître had een aantekenboekje...
met een lange lijst namen...
van beschikbare vrouwen.
Meer Pommery.
Pommery komt eraan, Fred.
Een grote vaste klant...
was Fred Peloux...
bekend als Chéri...
de rijke, maar verwaarloosde zoon...
van een andere beroemde courtisane.
Als enig kind van een vrouw...
alleen maar bezig met haar carrière...
leidde Chéri een eenzaam...
en verwarrend leven.
Nu, 19 jaar oud...
na een paar jaar van uitspattingen...
was hij uitgeput genoeg...
om vol verlangen te gaan denken...
aan het idee om te stoppen.
Meneer.
Af en toe vond Léa de Lonval...
het nodig om vroeg op te staan...
en zich voor te bereiden...
als voor een gladiatorengevecht.
O Rose, waarom sprak ik toch af...
om met die vreselijk vrouw te lunchen...
in dat afschuwelijke mausoleum?
Naar 't Variétépalais, Ernest.
Net als de meeste vrouwen...
die hun leven hebben gewijd...
aan diverse vormen van liefde...
en daardoor zijn verbannen uit 't sociale leven...
had Léa 'n zeer kleine vriendenkring.
Vandaag ging ze...
naar haar vroegere collega Charlotte...
ooit een meedogenloze rivale...
een vrouw die legendarisch sluw was...
in 't losweken van veel geld...
van haar klanten.
Meestal was ze belust op roddels...
maar vandaag was Charlotte...
in haar eigen probleem verdiept.
Dat kind wordt m'n dood. M'n dood.
Dat kind is 19.
Het was zo'n prachtig jochie.
Al die krullen.
Dat weet ik beter dan jij, denk ik.
Geen idee wat je bedoelt.
Soms weet ik niet...
of hij wel dezelfde is.
Zwarte kringen onder z'n ogen...
staat in de middag pas op...
en blijft maar zeuren...
tot ik een auto voor hem koop.
Ik vond mezelf altijd...
zo'n gelukkige moeder.
Elk huisje heeft z'n kruisje.
Ik hoopte eigenlijk...
dat jij met 'm zou willen praten.
Ik?
Hij ziet jou als 'n soort peetmoeder.
Hij luistert niet meer naar mij...
maar naar jou vast wel.
Niet meer dan tien sigaretten, zei hij...
en cognac alleen in 't weekend.
Hij zei dat het m'n hart was.
Dus je hebt er een?
Nounoune.
Chéri.
Wat 'n tijd om je te vertonen.
O god, wie is dat?
Laat dat.
O ja, je bent m'n moeder, hè?
Ik herinner me vaag...
dat ik je weleens heb ontmoet.
Dat is helemaal niet grappig.
Ik hoorde dat je in een café...
op ouwe Lili's knie zat.
Belachelijk. Lili heeft geen knieën.
Die zijn jaren geleden verdwenen.
Snap je wat ik bedoel?
Laat je tong zien.
Je moet geen gin drinken.
Of cognac.
Het is toch onbeleefd...
om m'n moeder alleen te laten drinken?
Je ziet er slecht uit.
Je hebt gelijk. Hij is vel over been.
Ik voel me prima.
Je kleur is niet goed.
Groen om de kaken.
Een vraagje. Ben je zondag vrij?
Nee, ik ga naar m'n huis in Normandië.
Met Spéleieff?
Nee, dat is voorbij.
Hij is terug naar Rusland. Concentreer je.
Je geheugen, Chéri.
We waren op 't afscheidsdiner.
O ja, we aten kreeft.
Dat zou ik nu ook wel lusten.
Het ene moment eet hij niet...
en dan vraagt hij om kreeft.
Welke neem je mee naar Normandië?
Ik ga alleen.
Fijn om zo rijk te zijn.
Je bent welkom als je mee wilt.
Je kunt er alleen maar eten...
drinken en slapen.
Waar ligt die plaats?
Aan de kust vlak onder Honfleur.
Ik ben steeds zo uitgeput.
Je ziet er helemaal niet goed uit.
Het zou je goeddoen buiten de stad.
Gewoon simpele dingen, gegrilde kip
aardbeien met room, geen vrouwen...
Geen vrouwen? Klinkt onweerstaanbaar.
Heeft iemand je ooit uitgelegd...
waarom je ogen zo mooi zijn?
Omdat ze de vorm van 'n tong hebben.
Een tong, de vis.
Deze kant, bij je neus...
is de kop van tong...
en de bovenboog is de rug.
De onderlijn, hier, is de platte buik.
Juist.
Als 't onder en boven gebogen was...
dan was hij gevormd als een bot...
en dan zou je er stom uitzien.
Zo, elke dag leer je weer wat.
Die zijn zwaar.
Waarom ging ik je Nounoune noemen?
Geen idee. Je was toen zes
en kon nog niet over redenen praten.
Ging jij me toen Chéri noemen?
Een mooie bijnaam verdient 'n andere.
Kus me.
Dat was niet erg intelligent.
Wat is er?
Heb ik nog nooit 'n mooie mond gekust?
Kan ik me dan niet beheersen, denk je?
Zelfs als we 't zouden doen...
wat ik me niet kan voorstellen...
Jij begon erover.
Laten we erover zwijgen, oké?
De tuin ruikt heerlijk vanavond.
Dat is de ruige acacia.
Kom hier.
Niet boos worden.
Doe ik niet.
Een fatale fout voor een bokser.
Ik ben geen bokser. - Kom op.
Nee, dat ben je niet.
Ik ken je moeder al,
sinds ze bij 't ballet zat.
Ik leerde haar kennen,
toen ze net besefte dat kunstminnaars...
beter bronnen van inkomsten zijn...
dan kunst.
Ik heb haar nooit graag gemogen.
Doet niemand.
Maar je kent ons beroep.
We maken geen vrienden daarbuiten.
Vrouwen die doen wat wij doen,
niemand anders kan 't begrijpen.
Zeg wat.
Wat?
Vertel 's over jezelf.
Er valt niets te vertellen.
Hij wordt nooit 'n bokser.
Ik heb 'm niet meegenomen
omdat hij zo goed kan boksen.
Natuurlijk niet.
Vreemd.
Ik kan 't niet beschrijven.
Het is of ik in bed lig met 'n Afrikaan
of 'n Chinees.
Niet dat ik die ervaring heb.
Sorry, breng ik je in verlegenheid?
Helemaal niet, mevrouw.
Ik kan z'n karakter niet beoordelen
omdat hij er geen heeft, lijkt 't.
Al m'n andere jongemannen
willen graag hun geheimen vertellen.
Hij zegt nooit wat.
Hij heeft iets, iets mysterieus...
dat ik niet kan verklaren.
We hadden 't juist over je.
Als ik 'n vrouw was, Monsieur Chéri...
zou ik over tien jaar terugkomen.
Dat zou jou niet veel goeddoen, hè?
Vind je 't prettig hatelijk te zijn?
Het vrolijkt me altijd op, ja.
Een paar weken, Patron,
en dan stuur ik hem weg.
Maar dat deed ze niet,
en zes jaar later,
waren ze nog steeds bij elkaar.
Dit verraste haar een beetje.
Maar ze voelde zich prettig bij iemand...
die tot haar eigen milieu behoorde...
waardoor ze niet hoefde te huichelen.
Ze hadden beiden 't vage besef,
dat dit niet eeuwig kon doorgaan
maar nu waren ze in slaap gesust,
door de dagelijkse sleur.
Af en toe keek de wereld kritisch,
naar de ongepastheid van hun leven.
Ze namen er kennis van,
en vervielen dan weer,
in 't geruststellende gekibbel,
van een oud getrouwd stel.
Mag ik 'm?
Hij staat mij net zo goed als jij.
Doe af. Jij zou 'm verslijten.
Van wie je 'm ook hebt, hij meende 't.
Hoorde je wat ik zei? Doe af.
Het zou 'n prachtig trouwcadeau zijn.
Voor wie?
Voor mij. Wie dacht je dan? Voor mij.
Je bent gewoon bang dat ik 'm jat.
Nee, maar ik ken je.
Als ik 'm je aanbood...
ben je in staat 'm te accepteren.
Waarom zou ik niet?
Je kunt niet zeggen dat hij niet staat.
Als ik 't deed, geloofde je me niet.
Trek je neus niet op als je lacht...
daar krijg je rimpels van.
Voorlopig niet.
Jij kunt er soms erg lelijk uitzien.
Je liegt.
Dat is een minderheidsstandpunt.
Niet van dat vanmorgen.
Wel.
Nee. Je gaat lunchen met de kenau...
je moeder.
Het is al 20 voor 12.
Ga je mee?
Ik heb vrij. Ik ben niet uitgenodigd.
Echt niet?
Vreemd.
Vond ik ook.
Ik moet op de thee komen.
Marie-Laure komt...
met die vreselijke dochter van haar.
Ze is erg mooi en slim genoeg...
minder mooi te zijn dan Marie-Laure.
Als jij dat zegt.
Rose. Laat m'n bad vollopen.
Vreselijk als je 'n voile draagt.
Nee maar! Heb je geen manieren?
Verwijt zoiets een vrouw nooit.
Ze heeft altijd haar redenen.
Marie-Laure, mooi als altijd.
Léa, ken je m'n dochter nog? Edmée?
Natuurlijk. Ben je al van school?
Uiteraard. Wat moet een mooi meisje...
van 19 op school?
18.
Dat bedoelde ik.
Marie-Laure, jij bent de enige vrouw...
die die kleur kan dragen.
Het is tijd om te gaan.
Welnee, het is nog vroeg.
Het kind is niet gewend aan gezelschap.
Omdat ze altijd eenzaam was.
Kom donderdag allemaal lunchen.
Ik kan.
Ik moet even kijken. Zeg gedag, Edmée.
Chéri laat jullie uit. Sta op, luilak.
Fijn om je te zien.
Verrukkelijk stel. Verrukkelijk.
Marie-Laure ziet er schitterend uit.
Ja, ze was erg mooi in haar tijd.
En ze kan dat vreselijke paars hebben.
Ze heeft gelijk dat Edmée 18 is.
Ja, ze kreeg haar 't jaar...
nadat ze die grote roze diamant kreeg
van Khalil Bey, waarna hij blut was.
We dachten altijd,
dat die zangleraar de vader was.
Zullen we een stukje gaan lopen?
Ik moet met je praten over Chéri.
Dat vermoedde ik al.
Ik heb je nooit in de weg gestaan.
Integendeel. Ik was je dankbaar.
Hopelijk. Hij heeft me genoeg gekost.
Je kent me. Ik ben tevreden.
Ik heb alles wat ik wil.
En we hebben er hard voor gewerkt.
Je snapt wat ik bedoel.
Maar de laatste tijd...
heb ik nagedacht over wat ik mis.
Niet liefde, toch? Je zegt altijd...
dat je blij bent dat dat voorbij is.
Hemeltje, ja.
Nee, ik bedoel iets totaal anders.
Kleinkinderen.
Kleinkinderen?
Ik regel 'n huwelijk voor Chéri.
Weet hij dat al?
Natuurlijk. Heeft hij niets gezegd?
Wat 'n vreselijke jongen toch.
Natuurlijk is er geen haast bij.
Gaat het niet meteen gebeuren?
Welnee. Aan 't einde van de maand.
Je hebt 'n afspraak met Marie-Laure.
Het was niet gemakkelijk.
Ze is spijkerhard. Spijkerhard.
Ze wilde gescheiden bankrekeningen.
Kun je je dat voorstellen? - Gemakkelijk.
Het is allemaal geregeld.
Wat een heerlijk leven krijgen ze.
Jeugd, schoonheid, geld.
Wat is er zo grappig?
Je gooit Edmée voor Chéri
als een christen voor de leeuwen
en denkt dat ze 'n fijn leven krijgt?
Hij is de aardigste, liefste...
Wat weet je over hem? - Ik ben z'n moeder.
Sinds wanneer?
Sorry, Léa. Het spijt me.
Tactloos van me. Je bent van streek.
Helemaal niet.
Natuurlijk is het een schok.
Nee Charlotte, helemaal niet.
Ik verwachtte 't. Al jaren.
Ik verwachtte dat je hem...
aan 'n andere lichte vrouw zou geven.
O Léa, wat een nare uitdrukking.
Ik vind van niet.
Maak je maar geen zorgen, Charlotte.
Je krijgt 'm terug in goede conditie.
Ik heb hem weggehouden...
van opium en cocaïne...
en goedkope drankjes.
Hij strekt ons beiden tot eer.
Dat geloof ik.
Maar dat betekent niet...
dat dat meisje hem aankan.
Jonge vrouwen hebben hun manieren.
Kan zijn. Ik weet 't niet meer.
Je was ongerust, hè? Geef maar toe.
Bang dat ik 't je lastig zou maken?
Ik was maar voor één ding bang.
Dat ik je pijn zou doen.
Ja, lach me maar uit.
Lach maar en noem me romantisch.
Ik wil dat die jongelui gelukkig zijn.
Je was altijd al zo sentimenteel.
Kom hier.
Je ruikt zo lekker.
Vind je niet nu de huid slapper wordt...
dat 't de parfum beter vasthoudt?
Had je het niet zelf kunnen vertellen?
Zij wilde het je vertellen.
Ze dacht dat dat beter was.
Jullie hebben dit al maanden bekonkeld.
Waarom maak je het me zo moeilijk?
Omdat je laf bent.
Hoeveel geld heeft ze?
Anderhalf miljoen.
Van haar vader?
Hoe moet ik dat weten?
Zij weet ook niet wie haar vader is.
Maar ze heeft anderhalf miljoen.
En jij?
Ik heb veel meer.
Jullie hebben dus meer dan genoeg.
Meer dan genoeg?
Wij denken verschillend over geld.
Hoeveel heb je uitgespaard, denk je...
terwijl ik alles betaalde?
50.000 per jaar? 60?
Vermenigvuldigd met zes...
Was ik 't niet waard?
Ze is beslist erg mooi.
En ze lijkt best intelligent.
Wat vind jij?
Geen idee. Daar kom ik nog wel achter.
Hoe vindt ze jou?
Ze bewondert me...
houdt van me, denk ik.
Ze zegt niet veel.
En jij? - Ik zeg niets.
Juist. Een echt huwelijk uit liefde.
Waarom praten we over haar?
Ik maak me zorgen om jou.
Om mij? Waarom?
Wat ga jij doen?
Wat ik ga doen?
Hoe bedoel je? Wat ik nu ga doen?
Je bent zo mooi.
Een goed lijf gaat lang mee.
Dat weet iedereen.
Red je het wel?
Natuurlijk.
Heerlijk geen drijfnatte handdoeken...
als ik in de badkamer kom.
Ik laat 'm opknappen, denk ik.
Wat denk je dat ik ga doen?
Wegkwijnen in Normandië?
M'n haar niet meer verven? Wil je dat?
Ik heb vaker afscheid genomen.
Weet ik. Maar misschien is 't passend...
als ik de laatste was.
Ik denk alleen aan jou.
Ik ben nog nooit zolang...
bij iemand geweest als bij jou.
En ik heb zeker niemand zo veel tijd...
gegeven aan 't einde van een relatie.
Verwacht niet dat ik neerval en sterf.
Wanneer is de bruiloft eigenlijk?
25 september.
Je doet er erg nonchalant over.
Waarom niet? Alles is geregeld.
De ceremonie is om 2 uur...
receptie bij moeder thuis...
slaaptrein naar Italië...
huwelijksreis bij de meren.
Gaat men nog steeds naar de meren?
En het meisje?
Hoezo? Ze zal erbij zijn.
En ik niet.
Nounoune, je zult er altijd zijn.
Voor 't geval ik iets nodig heb.
Wees aardig tegen haar, hoor je?
Laat haar niet lijden.
Het is nu haar beurt.
De mijne is geweest.
Maar dat wil ik niet.
Vanaf nu, ben ik bang
doet wat jij wilt er niet veel toe.
Rose gaat je helpen inpakken.
Waarom?
Je trouwt volgende maand.
Veel voorbereidingen...
moet je vanuit je huis doen.
Enig idee hoe rijk ik word......
als ik niet voor jou hoef te betalen?
En m'n opvolger?
Wat wisselgeld en 'n pakje sigaretten.
En Kir Royal op zondag...
als hij zich gedraagt.
Zeg wat.
Nounoune? - Wat is er?
Zeg gewoon wat.
Laten we nog 'n keer gaan winkelen.
Waarvoor?
Voor je trouwcadeau natuurlijk.
Schwabe heeft een grote roze parel.
Roze?
Laten we iets mannelijkers zoeken.
Een gewone witte parel.
Ik denk dat ik weet waar.
Hoe vind je 'm?
Prachtig.
Wanneer hebt u 'm gekocht?
Vandaag.
Is dat geen onzuiverheidje?
Heel klein. Je hebt 'n goed oog.
Ik ben goed opgeleid.
Mooie kleur, nietwaar?
Is er dus 'n nieuwe man in uw leven?
Nee. Ik heb 'm zelf gekocht.
11.600.
Nu, dames en heren. Bent u zover?
Sorry dat ik snel weg moet.
Dag, Edmée. Fred.
Veel plezier in Italië.
We boffen dat ze kon komen.
Lieverd, wat heerlijk om je te zien.
Ik moet vaker verdrietig zijn geweest.
Weet jij 't nog?
Na de kleine Lequellec misschien?
Nee mevrouw, na Mr Bacciocchi.
U hebt dagen gehuild.
Toen was ik pas 28.
Mijn fout Chéri zes jaar te houden.
Zes jaar met iemand samen zijn...
is als je man volgen naar de koloniën.
Als je terugkomt...
weet je niet meer wat je aan moet...
en niemand weet nog wie je bent.
Wil je het raam opendoen?
Is dat wel 'n goed idee?
Het is hier benauwd.
Ik doe 't niet graag.
Iemand kan gemakkelijk binnenkomen.
Beloften, beloften.
Ik hoor de tortelduifjes iets te zeggen...
maar ik kan echt niets bedenken.
Geen verrassing.
Is dit niet de eerste keer...
dat iemand uit onze familie trouwt?
Dag, lieverd.
Instappen.
Hoe oud ben je eigenlijk?
Dat heb ik je gezegd. In januari 19.
Dat is schunnig.
Jij bent pas 25.
25 jaar.
Waarom vind ik 't schokkend
dat jij zo veel jonger bent?
Je hebt zulke mooie ogen, Fred.
Ja, weet je waarom?
Omdat ik van ze hou?
Niet daarom.
Omdat m'n oog is gevormd als 'n tong.
TWEE WEKEN LATER
Als je genoeg hebt van die hoed...
denk dan aan me.
Die blauwe hoed die je me gaf?
Ik heb er twee jaar mee gedaan.
Ik zie je zo voor me met die hoed.
Kom geen zwangere vrouwen tegen.
Ik weet wat me staat, dank je wel.
Ik droeg net zo'n hoed...
toen ik Sylvia danste op 't Turkse gala...
op de wereldtentoonstelling van '89.
Weet je nog, Charlotte?
Nee, ik vertrok halverwege de avond...
met graaf Orloff, voor twee jaar.
Hoe kon je met een vreemde man?
Alle mannen zijn vreemd.
Bravo.
Wat ik bedoel is...
Mond dicht en geven.
O, m'n artritis.
En ik had zulke mooie handen.
Koning Alfonso XII
dronk vaak uit m'n handpalmen.
Z'n parelmoeren schelpen, zei hij.
Hij was een van de saaiere koningen.
Hij aanbad m'n haar tot over m'n knieën.
Mr de Thou, de afgevaardigde...
zei altijd dat er genoeg haar was...
om de trap naar de hemel te bekleden.
En wat is er van over?
Een erg mooie pruik.
Gaat 't wel, Léa?
Je lijkt jezelf niet.
Het gaat goed.
Ik heb alleen veel gegeten.
Ik zal moeten gaan lijnen.
Heb je nog niet genoeg geleden?
O, bedoel je dat.
Nee, werkte 't maar zo.
Ik zou graag wat jongemannen opgeven
als ik dan wat kilo's kwijtraakte.
Je bent fantastisch. Je bent uniek.
Hou je ogen op de kaarten.
Ooit zulk weer meegemaakt in oktober?
Je hebt gelijk. Het is uitzonderlijk.
En als 't hier zo is...
hoe moet 't dan wel in Italië zijn?
Gaat 't wel, liefje?
Even wat frisse lucht happen.
Kom terug. Ze zijn er.
Wie?
Het gelukkige paar.
Léa liefje, het is zolang geleden.
Prins Guido, de liefde van m'n leven.
Kennen jullie elkaar al?
Ja. Natuurlijk. - Niet slobberen.
Hij is prachtig, hè?
Wat terughoudender zou best mogen.
Niet zo chagrijnig, baronesse.
Ga zitten.
Ze zijn zo lief met elkaar.
Ze doen me aan de kinderen denken.
We wilden vragen hoe 't is gegaan.
Hoe was de trouwerij? - Prachtig.
Een bonte pracht oranjebloesem...
en de bruid was 'n droom.
Een madonna. Een madonna.
En m'n zoon was in de wolken.
Nog nieuws van de huwelijksreis?
Italië. De meren.
Idyllisch.
Ja, ik weet nog dat generaal Petrescu...
me meenam naar Florence en Venetië.
In een koets? - Nee, met de trein.
Waren ze niet vreselijk ongemakkelijk...
die oude treinen?
Zo anders dan die van Chéri en Edmée.
Heb je geen pikante bijzonderheden?
Geen idee wat je bedoelt.
Sorry. Dat is m'n zwakte.
Guido kan je vertellen...
dat ik vieze praat heerlijk vind.
O ja, denken we dat Marie-Laure...
de bruid goede raad heeft gegeven?
Marie-Laure was meteen weg.
Ik denk niet dat ze ooit...
met haar dochter heeft gepraat.
Gaf dan niemand het arme ding...
voorlichting voor jonggehuwden?
Tegenwoordig, Lili...
weten mensen wat ze doen.
In elk geval mijn Chéri, nietwaar?
Guido en ik zouden morgen trouwen,
als hij meerderjarig was.
Lili toch.
Dan was ik 'n echte prinses, hè Guido?
La Principessa Ceste.
Hij noemt me z'n principessa, toch?
Het enige probleem is z'n vader.
M'n vader is de hertog van Parese.
Als ik met Lili trouw,
stopt hij me in een klooster.
Een klooster? - Klinkt heerlijk.
Kom hier, lieverd, en kus me.
Het spijt me. - Is niet erg.
Een glas omgooien brengt geluk.
Als 't geen gekleurd glas is.
Ik moet weg.
Waarom? Waar is de brand?
Daar is geen tactvol antwoord op.
Je bedoelt toch niet... Nu al?
Dank je voor de lunch.
Je kunt ons niet in spanning laten.
Nee, vertel op.
Je moet ons alles vertellen.
Het is nog te vroeg.
Het moet geheim blijven.
Voorlopig tenminste.
Ik wil de haard aan in m'n kamer.
De verwarming is aan, Madame.
En ik wil ook een kruik.
Alleen wat toast en druiven.
Laat Marcel die chocolade maken
met geslagen eierdooier erin.
Chéri.
U bent vroeg op vanmorgen, Madame.
Is alles goed?
Niet echt.
Wat is er?
Je weet wel. Ouderdom.
Weet je wat we gaan doen, Rose?
We rijden naar Biarritz.
Naar de zon.
Lieve Charlotte...
sorry dat ik geen gedag heb gezegd.
Ik zet mezelf vast voor schut,
maar waarom niet?
Het leven is kort.
Laten we ervan genieten.
Doe de groeten aan de jongen.
PS: Koop m'n butler maar niet om.
Niemand in mijn huis...
weet over dit avontuur.
Hotel Grand Palais in Biarritz...
was al enige jaren 't jachtterrein...
voor Léa en haar soort.
Een oord waar je opeens...
naast de Britse premier kunt staan...
of in een intiemere pose...
met de prins van Wales.
Maar deze keer...
was Léa niet op zoek naar een klant...
maar naar troost.
Drinkt u thee met mij en m'n zoon?
Wat aardig. Graag.
Welkom thuis, lieverd. Hoe gaat 't?
Laat eens zien.
Je ziet er niet goed uit.
Twee dagen in de trein.
Is met jou alles goed?
Een beetje moe...
Goed. Zeg 's, wat is er met hem?
Heb je hem wel goed verzorgd?
Hij ziet er heel slecht uit.
Dank je voor de heerlijke avond.
Wil je geen slaapmutsje?
Wanneer was de brief gedateerd?
Welke brief, lieverd?
De brief van Léa, dat weet je best.
Dat weet ik niet precies.
Ergens begin oktober.
En je weet niet wie het is?
Wie wat is, liefje?
De man met wie ze weg is.
Dat is 't hem. Niemand weet 't.
Een raadsel. Maar je kent me.
Ik heb informatie ingewonnen.
En?
Hij is erg jong, hoor ik.
Niet iemand om over op te scheppen.
Maar heel erg...
knap.
Een gespierde bokser...
volgens mij.
Eindelijk goede koffie...
na al die Italiaanse rotzooi.
Vind je m'n jurk mooi?
Hoe zie ik er zo uit?
Als een oude gevangene.
Je jaagt mensen de stuipen op 't lijf.
Natuurlijk kun hier blijven,
zolang je wilt. Zolang je wilt.
Kan niet.
Ik ben allergisch voor uitdragerijen.
Waar wil je anders logeren?
Je huis is nog lang niet klaar.
Die rotaannemer zegt...
dat het nog vier maanden duurt.
Kijk dan. Vier maanden.
Fred?
Wat is er?
Woont ze hier niet in de buurt?
Aan de andere kant van 't park.
Ga jij maar terug, ik bedenk net iets.
Marcel...
Monsieur Peloux.
Hard aan 't werk.
Fijn om u weer te zien, meneer.
Is alles goed met Madame?
We hebben alleen wat ansichten gehad.
Waarvandaan?
Dat weet ik niet.
Al haar post gaat via de notaris.
Geld, meneer? Dat is niet nodig.
Ik kan u niet zeggen wat ik niet weet.
Ik weet wel wie haar notaris is.
Het is goed.
Wanneer komt ze terug?
Geen idee. Wanneer ze zin heeft.
Wij houden hier alles in orde.
Maar het zou me echt niet verbazen...
als u tegen me zei...
dat ze de hoek om kwam.
Ik ga kijken hoe 't in de keuken gaat.
Je moet wat dikker worden, Léa.
Je bent vel over been.
Problemen met je geheugen?
Black-outs af en toe? - Hoe bedoelt je?
Je noemde Edmée Léa.
Dat is al de derde keer vandaag.
Let niet op mij. Ik heb 't zo druk.
Ik weet amper m'n eigen naam.
Niets te doen en toch zo druk.
Misschien heeft ze 'n rustkuur nodig.
Dank je dat je me verdedigt
of verdedigde je m'n voorgangster?
Toch niet bang voor m'n moeder?
Van een dichtslaande deur schrik je.
Maar het is echt angstig
als 'n slang die onder de deur glijdt.
Bedoel je jouw moeder?
Kun je haar 'n moeder noemen?
Ze zag me niet staan tot ik mooi werd.
En toen wilde ze me dolgraag kwijt.
Ik had alleen Mme Peloux' vriendinnen.
Daardoor kan ik borduren.
En Mme Aldonza van het ballet...
leerde me een entrechat quatre.
We zijn dus eigenlijk wezen.
Ja, dat klopt.
Wezen.
Chéri, wat is er?
Je zei Chéri.
Je maakt me bang.
Gaat 't wel, Fred?
Het is 't idee dat we wezen zijn.
Waarom keer je me altijd de rug toe?
Je hebt niet naar me geluisterd.
Wat?
Je luistert naar niemand.
Denk je soms aan je Léa?
Ja, ik dacht aan haar.
Ik haat je.
Je hebt nooit van me gehouden.
Je weet amper dat ik besta.
Je bent 'n smeerlap.
Je denkt alleen aan dat ouwe mens.
Het spijt me dat je me zo saai vindt.
Dat is 't niet.
Ik heb geen idee wat je wilt.
Wat ik wil? - Luister.
Nee, ik wil niet zo'n preek van je.
Zeg me niet dat ik te jong ben
om alles te begrijpen.
Of dat je oog gevormd is als 'n harder.
Tong.
Ik snap niet waarom je gekrenkt bent.
Ga ik 's avonds alleen uit?
Slaap ik in 'n andere kamer?
Heb ik 'n ander?
Hoe moet ik dat weten?
Bedrijf ik niet fijn de liefde me je?
Noem je dat liefde?
O, god.
In onzekere tijden...
keerde Chéri als 'n postduif terug...
naar de ontspanning bij Maxim's.
Is burggraaf Desmond er?
Komt u maar mee.
Onpersoonlijke vriendschap
het overdreven gelach, het klinken van glazen...
en 't geluid van zigeunerviolen.
Fred. Zo, zo, zo.
Mag ik?
Met genoegen. Wat drink je als oude...
getrouwde man? Kamillethee?
Pommery, zoals altijd.
Nog iets vooraf?
Pommery en nog eens Pommery.
Mag ik je wat vragen?
Tuurlijk. Wat?
Bel Neuilly en vraag naar m'n moeder.
Zeg haar dat ik met jou eet.
En als ik Mme Peloux, je vrouw, krijg?
Hetzelfde. Ze is goed afgericht.
Wie is die vrouw die naar me kijkt?
Dat is La Loupiote.
Een vriendin van Léa.
Of collega, vermoed ik. Ooit.
Je begroet me niet eens.
Hallo. Hoe gaat 't ermee?
Sommige mensen hebben altijd geluk,
Beeldschoon en steenrijk.
En geen idee
wat ze met dat geluk moeten.
Ga naar huis, terug naar je mama.
Arme jongen.
Ik dacht dat we uit gingen.
Ik ga naar bed.
Ik neem hier een kamer.
Ga jij maar.
Hoelang blijft u, meneer?
Geen idee.
We bekijken 't per dag.
Stel ik je voor aan 't Engelse meisje?
Nee.
Ze weet geweldige kunstjes.
Ik zei nee.
Kan ik wat voor je doen?
Zal ik een pijp voor je stoppen?
Nee, dank je.
Ik wil wat cocaïne.
Ik vind 't zo erg.
Ik weet wat 't probleem is.
Je hebt alles wat je wenst...
en niets heeft enige betekenis.
Ik weet niet waar ze is,
of met wie ze is.
Het is goed, maak je geen zorgen.
Ze zijn nep.
Ik ga wel.
Wat is er?
Léa. Mag ik boven komen?
Ik ben bezig.
Een paar minuutjes.
Ik denk 't niet. Vanavond niet.
Later op de avond misschien?
Groet je moeder van me.
O, jij bent 't.
Hoelang gaat dit duren?
Weet ik niet.
Het duurt nu al bijna drie weken.
De arme Edmée is doodongerust.
Helemaal niet. Haar brief was rustig.
Welke brief? Laat zien.
Ik heb 'm weggegooid.
Ze wacht tot ze van me hoort...
en doet de groeten van je vriendinnen.
Marie-Laure heeft haar goed opgevoed.
Je wordt nog eens m'n dood.
Dat betwijfel ik ten zeerste.
Wie is 't, lieverd?
Zeg 't maar.
Rose.
Een ansicht van de oude Lili.
Chéri
Mr Peloux is ervandoor.
Het heeft z'n vrouw verlaten.
Dat verbaast me niet, Madame.
De scheiding wordt vast vermakelijk.
Dat gaat naar Madame's kamer.
Vlug.
François.
Monsieur.
Breng dit voor me naar binnen.
Ze zijn voor Madame Peloux.
M'n vrouw.
Ben je teruggekomen?
Ja.
Voorgoed terug.
320 Franc voor de vaseline.
Drinkt Ernest het soms?
Deze moeten we allemaal verbranden.
Ik dacht gister twee keer Chéri te zien.
Denk je dat hij ooit terugkomt?
Ik weet 't niet.
Wilt u dat?
Nee, ik heb 'm één keer gered.
Ik kan 't niet nog 'n keer.
Moet ik m'n kapsel veranderen?
Madame.
Léa, je bent terug...
en Chéri is ook weer thuis.
Terug bij z'n mooie vrouw.
Ze zijn gelukkiger dan ooit...
alles is dus goed.
Misschien heb je 't gehoord...
maar hij is weken weggeweest.
We hadden geen idee waar hij was.
We waren zo ongerust.
Maar dat is nu verleden tijd.
Wat een opluchting.
Je ziet er mooier uit dan ooit.
Hoe doe je dat toch?
Chéri moest z'n wilde haren kwijt.
Is dat zo?
Ik ga jou echt niet de schuld geven...
maar je hield hem wel strak.
Hopelijk heeft hij ermee afgerekend.
Dat zei ik ook tegen z'n vrouwtje.
Ze was echt verbazingwekkend.
Ze had geluk dat ik bij haar was.
Je haalt me de woorden uit de mond.
Ze gedroeg zich als 'n engel.
Een en al beminnelijkheid...
een monument van geduld.
Geen enkel verwijt.
Beangstigend.
Toen hij terugkwam een en al glimlach...
alsof hij in 't park had gewandeld...
zei ze helemaal niets.
Ze gingen meteen de slaapkamer in.
En de volgende anderhalf uur...
was er geen vrouw gelukkiger dan ik.
Behalve misschien Edmée.
O, nee.
Ik denk niet dat Edmée er dol op is.
Een beetje een kouwe kikker...
net als haar moeder.
Is dat zo?
Het mooie is dat hij nu wil settelen.
Hij gaat van z'n huis genieten...
voor z'n geld zorgen
en hij zal z'n kinderen aanbidden.
Laat 't toch niet zo droevig klinken.
Deze cognac is 74 jaar oud.
Moet ontzettend duur zijn.
O, nee. Wat lief dat je bezorgd bent.
Dat zou je niet zijn als je wist,
hoe m'n olieaandelen zijn gestegen.
Je hebt nooit gezegd dat je olie had.
Je ging helemaal op in dat huwelijk.
Toch heb ik brandstofaandelen gekocht.
Dat heb je mij ook nooit verteld.
Ik wilde je niet storen...
bij je nieuwe liefde.
Hoe gaat 't? Nog steeds gelukkig?
Heel erg.
Heb je 'n foto?
Hebben je spionnen niets ontdekt?
Welke spionnen?
Ik luister nooit naar roddels.
Maar Chéri zei vanmorgen...
Wist hij dat je kwam? - Natuurlijk.
Waarom bloos je?
Heb je hem gezegd dat ik terug was?
Nee. Hij zei 't.
Hij stuurde me.
Hij wilde zo graag nieuws over je.
Wat had je verwacht?
Hoe kan hij 'n vrouw als jij vergeten?
Naar mijn mening hoef je maar te...
Ik wil jouw mening niet.
Die vrouw geeft me zo'n vies gevoel.
Ze haalt me naar beneden.
Ze is 'n onruststookster.
Ik heb 'n paar meppen uitgedeeld.
We zijn net twee honden,
die om 'n oude pantoffel vechten.
Door haar besefte ik iets.
Toen Chéri en ik uit elkaar gingen,
verloren we het enige eerzame ding...
in ons leven.
Mooie handvaten voor zo'n oude vaas?
Ja, Madame.
Misschien moet ik 'n zaak opzetten.
Aline Mesmacker heeft 'n restaurant.
Blijkbaar verdient ze 'n fortuin.
Of ik kan Kuhn financieren.
Hij wil 'n modehuis beginnen.
Wat klets ik toch?
Ik heb werken altijd gehaat.
Dit was de enige plaats waar ik werkte...
en m'n klanten zijn allemaal weg.
Het is al middernacht geweest.
Ga eens kijken wie 't is.
Monsieur Peloux.
Ik moet Madame spreken.
Ze kan u morgenochtend ontvangen.
Ik heb maar vijf minuten nodig.
Nee, monsieur. Niet naar boven.
Opzij, Rose.
Nee. Madame is hier niet.
Monsieur, nee.
Ik regel dit wel, Rose.
Zet op z'n minst je hoed af.
Mag ik gaan zitten? - Als je dat wilt.
Is 't goed als ik rook?
Doe wat je wilt.
Marcel heeft me binnengelaten.
Waarom zou hij dat niet doen?
Moet ik ander personeel aannemen...
iedere keer als je trouwt?
Hoelang ben je van plan te blijven?
En ik heb je niet gevraagd...
wat 't betekent dat je zo binnenvalt.
Dat mag je best vragen.
Het interesseert me niet.
Wil je niet weten waarom ik hier ben?
Ik ben teruggekomen.
Nooit bedacht dat dit gênant kan zijn?
Begrijp je wat ik bedoel?
Je vriend is er nog niet. Is 't dat?
Dat gaat je niet aan.
Niet daarin. Hoe vaak...
Wat is dat? - Een smaragd.
Dat zie ik. Ik ben niet blind.
Van wie heb je die gekregen?
Niemand die je kent. Mooi, hè?
Iedereen bewondert 'm. Overal.
Genoeg zo.
Wat doe je? - Ik bel de politie.
Doe niet zo belachelijk.
Nounoune.
O, Nounoune.
Zeg dat het je spijt.
Waarom zou ik?
Dat of je verlaat dit huis.
Sorry. - Ik hoor je niet.
Het spijt me.
Dat is beter.
Wat is er?
Wat is er gebeurd?
Niets. Ik ben terug. Dat is alles.
Zo...
Hou je van me?
Ja.
Heb je 'n minnaar?
Heb je 'n minnaar of niet?
Nee.
Alleen jij.
Ik hou van je.
Je bent wakker.
Jij ook.
Hoe laat is 't?
Wat maakt dat uit?
Weet ik niet.
Je bent terug.
Vertel me.
Morgen...
Geen zorgen. Ik regel alles.
We proberen discreet te zijn.
Met zo min mogelijk schandaal.
We gaan een poosje naar 't zuiden.
Om rustig naar elkaar te kijken.
Ga slapen en laat 't aan mij over.
Nee, dat is te laat.
Is er niets vroegers?
Is er niets om 12 uur of half 1?
Nee, dat is te vroeg.
Goed dan. Twee voor 3 uur 15.
Eerste klas.
Dank u wel.
Meer te eten. - Nee, dank je.
Geen trek?
Neem je rabarberpillen.
Betuttel me niet zo.
We moeten praten.
Laten we 't meteen maar doen.
Je bent terug, dat is 't belangrijkste.
Hoe kon ik denken,
dat je net als de anderen was?
Waarom besefte ik niet...
dat je de ware was?
De enige.
Een liefde die je één keer overkomt.
We moeten praktisch zijn.
Wil je mij alles laten regelen?
Hoe laten we ze het weten?
Een brief is het beste.
Kort en zakelijk, denk ik.
Ik help je wel hem te schrijven.
We moeten wat van je spullen halen.
Hopelijk werkt je moeder mee.
Trek niet zo aan je teenhuid.
Zo groeit je nagel in.
Kun je iets bijdragen aan dit gesprek?
Je lijkt wel twaalf.
Bij jou blijf ik dat vast altijd.
Hoe bedoel je?
Zoals ik 't zeg.
Het is waar, hè? Ontken 't maar niet.
Veel mensen zouden graag het geheim...
van de eeuwige jeugd kennen.
Het is 'n deel van je charme, domoor.
Waarom klaag je daarover bij mij?
Ik beklaag me erover bij jou
omdat het jouw schuld is.
Mijn schuld?
O, m'n arme Nounoune.
Ik heb je medelijden niet nodig.
Hoezo mijn schuld?
Sorry. Ik had 't niet moeten zeggen.
Maar voor mij was jij altijd...
Wás ik altijd?
Je klinkt alsof je m'n grafrede opleest.
Denk je dat je heen en weer kunt gaan...
tussen Edmée en mij?
Had je dat in gedachten?
Als dat zo is...
dan moet je er minder schuldig uitzien.
Of ze moet dommer zijn dan ik denk.
Of misschien denk je dat je haar...
door je moeder kunt laten opsluiten
terwijl jij ronddwaalt...
en doet waar je zin in hebt?
Ze zal 't niet eeuwig pikken.
Ze is Marie-Laure's dochter.
Het gif komt er heus wel uit. Ze...
Hou op, Nounoune.
Verpest m'n beeld van jou niet.
Wat?
Zo klink je als m'n moeder.
Voor ik trouwde zei je tegen me:
'Wees aardig tegen haar.'
'Laat haar niet lijden.'
Zo ben je. Je bent 'n goed mens.
Zelfs gisteravond hoopte je...
dat ik niets wreeds had gedaan.
Daar sta je boven.
Daarom heb ik altijd van je gehouden.
Waarom kwam je terug?
Ik begon net... - Ik niet.
Ik ook niet.
Ik kon niet langer zonder je.
Je hebt geen idee wat ik
de laatste weken heb meegemaakt.
Ik weet nu wat het is om te lijden
vanwege 'n vrouw.
Toen ik hoorde dat je terug was
was ik zo opgelucht.
Ik dacht dat ik toen naar huis kon.
Dat alles goed kwam.
Maar ik kon alleen maar denken aan...
En gisteravond kwam ik hier en...
Je kwam terug,
en je vond een oude vrouw.
Ja, je vond een oude vrouw.
Niet huilen. Waarom huil je?
Ik ben je zo dankbaar.
Was je echt verliefd op me?
Vond je me echt 'n goed mens?
Als ik echt 'n goed mens was
dan had ik een man van je gemaakt.
Maar ik dacht alleen aan jouw plezier
en mijn geluk.
Ik hield je alleen voor mezelf.
Kijk me aan.
Je hebt gelijk.
Dat je gebreken hebt is mijn schuld.
Maar 30 jaar een lui leventje leiden...
maakt je erg kwetsbaar.
Ik sprak nooit met je over de toekomst.
Vergeef me.
Ik hield van je...
alsof we tegelijk zouden sterven.
Ik droeg je zo lang in m'n hart.
Ik vergat...
dat je je eigen lasten moest dragen.
Een jonge vrouw.
Misschien zelfs 'n kind.
En dus...
moet je lijden.
Je zult me missen.
En je moet genoeg wijsheid...
en verdraagzaamheid vinden...
om anderen niet te laten lijden.
Het punt is...
dat je nu je van de jeugd hebt geproefd...
het nooit genoeg zal zijn.
Je zult steeds meer willen.
Je moet gaan.
Ik hou van je.
Maar het is te laat.
Kleed je aan
en ga weg.
Chéri voelde zich verslagen.
Alsof hij een onomkeerbare ramp...
had meegemaakt.
En inderdaad, veel eerder...
dan te voorspellen was...
werd de Belle Epoque weggevaagd...
door een oorlog waarin hij vocht...
en waaruit hij ongedeerd terugkeerde.
Hij komt terug.
Tegelijkertijd...
kon hij niet 't gevoel onderdrukken...
dat hij aan iets was ontsnapt.
Dat hij weer een vrij man was.
Een gevoel waarvan hij later besefte,
dat volkomen misplaatst was.
Het duurde jaren voor hij begreep,
dat ze beiden onbillijk gestraft waren.
Léa omdat ze zo veel jaar...
vóór hem geboren was, en Chéri...
omdat hij niet had begrepen...
dat Léa de enige vrouw was...
van wie hij ooit kon houden.
En toen dat was doorgedrongen...
dook hij z'n oude dienstrevolver op,
en schoot zich 'n kogel door 't hoofd.
Vertaling: Mirjam Beerse Controle en diverse aanpassingen: Goffini